Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/6972 K.2014/7309

İş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan sendikal nedenle davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, feshin geçerli nedene dayandığını savunmuştur. Mahkemece, bozma ilamı usul ve kanuna uygun bulunduğundan uyulmasına karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ekonomik kriz sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bozma sonrası verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı şirketin zarar durumunun salt 2009 yılına ait olmadığı, 1999 yılından itibaren zarar ile çalışılmaya devam edildiği, 2009 yılı içinde projeler alınıp üretime artarak devam edildiği, bu hususun 2010 yılı içinde devam ettiği, 2010 yılında işçi çıkarılmasına rağmen üretim ve faaliyet giderlerindeki artışın yeni projeler ve işler alınmasından ve bu işlerin taşeronlara yapılmasından kaynaklandığı,

taşeronlarca yapılan işin işverenin asıl faaliyet konusu içerisinde yer alan cihazların üretimi (proje, üretim ve test edilerek kalite kontrolü ile işveren teslimi) olduğu bu işyerin daha önce davalı tarafından kendi bünyesindeki işçiler ile yapıldığı, davacının da bu işlerde çalıştığı ve taşeronlar tarafından yapılan işyerinde çalışan kimselerin davacıdan daha özel bir bilgiye sahip olmadıkları belirlenmiştir.

(Y.22.HD.'nin 22.02.2013 gün, 2013/3274 esas-2014/3547 karar sayılı emsal ilamı)

Bu itibarla feshin geçerli bir nedene dayanmadığı, işyerinin ekonomik yapısında artış olmakla fesih gerekçesinin mevcut olmayıp, işyerinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6-7. hükmüne aykırı taşeronlaşma yapıldığı, davacının taşeronlara yaptırılan işlerde daha önce şirket bünyesinde çalıştığı ve çalıştırılmasının mümkün olduğu, davacının iş akdine gerekçe gösterilen proje alınamaması ve ekonomik tedbirler kapsamında işçi çıkarımının gerçek durumu yansıtmadığı, aksine projeler alındığı ve üretim/satış rakamlarının yükseldiği ve davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli bir nedene dayanmadığı anlaşılmakla, mahkemece kurulan hüküm usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.