KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/7237 E., 2015/17485 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, işvereninin davalı şirket olduğunu zannederek çalıştığını, işyerinin devrini öğrendiğinde işyerinde çalışmayacağını haklarının ödenmesini istediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücretinin ödenmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, işyeri devrinin davacıya işyerini terk etmek için haklı bir sebep olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağı taleplerinin reddine, fazla mesai ücreti alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.
Somut olayda davacı, davalı şirket işçisi iken bilgisi dışında acente firması üzerinden sigortalılık bildiriminde bulunulduğunun anlaşılması karşısında davacı işçinin söz konusu durumdan haberdar edilmesi üzerine iş sözleşmesini feshettiği dosya kapsamından anlaşılmakla feshin haklı sebebe dayandığı, bu sebeple kıdem tazminatı isteminin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/7237, K. 2015/17485, 14 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama