Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/76 K.2014/1233

Davacı vekili, davalı şirketin asıl işinde muvazaalı alt işveren ilişkisi kurarak işçiler çalıştırdığını, muvazaa sebebiyle davacının başından itibaren davalı şirketin işçisi olduğunu ve davalı şirket ile...Sendikası tarafından imzalanan 14. dönem toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiğini iddia ederek ücret ve toplu iş sözleşmesi kaynaklı haklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alt işveren işçisi olduğunu, yararlanmak istediği toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının mümkün olmadığını, davalı şirket açısından husumetin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirket ile alt işverenleri arasındaki ilişkinin muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olduğu, davacının davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanmasını gerektiği, bu şekilde davacının ücret ve toplu iş sözleşmesi kaynaklı alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacıların bakım tazminatına hak kazanıp kazanmadıkları çözülmesi gereken hukuki problemi oluşturmaktadır.

Davalı işveren ile...Sendikası arasındaki 14. dönem toplu iş sözleşmesinin 99. maddesinin IV. bendinde bakım tazminatı düzenlenmiştir. Anılan düzenlemede, termik ve hidroelektrik santraller iş güçlüğü tazminat cetvelinin 1. gurubunda sayılan arıza, tamir ve bakım elemanları ve bacı gazı arıtma bakım elamanları ile 1 ile 2. gurubunda yer alan iş makineleri ve oto onarım elemanları, mekanik atölye elemanları ve inşaat bakım servis elemanlarından vardiyalı çalışmayanlarına, bu kapsamda olup da vardiyalı çalışanlara ise vardiyalı çalıştıkları sürede ödenmemek kaydıyla çıplak yevmiyelerinin %14’ü tutarında bakım tazminatı ödenmesi kararlaştırılmıştır.

Somut olayda davacının sosyal tesislerde çalıştığı ve bakım tazminatından yararlanacak kişilerden olmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla hükme esas alınan bilirkişi raporunda bakım tazminatı alacağının hesaplanması ve buna göre hüküm oluşturulması hatalıdır.

Sonuç: