Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/7757 K.2014/10005

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Devlet Demiryolları Genel Müdürlüğü vekili, yemek vagonunun hasılat kirası ile diğer davalıya kiralandığını ve davacının diğer davalının işçisi olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı B. Yemek Gıda Bas. Yay. Dağ. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ise, davacının 3 gün arka arkaya işe gelmemesi üzerine sözleşmenin feshedildiği belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işe gelmemesinin haklı bir sebebinin olup olmadığının işveren tarafından araştırılmadığı, bu konuda işçinin savunmasının alınmamış olduğu ve fesih nedeninin davalıya bildirilmediğinden feshinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı, işyerinde 01.01.2006-15.01.2011 tarihleri arasında çalışmış olup, 15.01.2011 tarihi itibariyle işveren tarafından devamsızlık olgusuna dayanılarak haklı nedenle işyerinden çıkışı yapılmıştır.

Mahkemece, davacının işe gelmemesinin haklı bir sebebinin olup olmadığının işveren tarafından araştırılmadığı gerekçesiyle işe iade isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davacı vekili dava dilekçesinde iş akdinin 18.01.2011 tarihinde bildirimsiz olarak feshedildiğini belirtmiş olup, davacının hakkında devamsızlık tutanaklarının tutulduğu 16-17 ve 18 ocak tarihlerinde işine devam ettiğine dair gerek dava dilekçesi, gerekse dosya safahatinde herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Davacı tanıklarının da vazgeçme beyanı üzerine mahkemece dinlenmediği dikkate alındığında, davalı tarafça ibraz edilen devamsızlık tutanaklarının aksinin ispat edildiği söylenemeyecektir. Bu itibarla feshin haklı nedene dayanması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.