Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/7815 K.2014/7494

Davacı vekili, müvekkilinin güvenlik hizmeti veren davalı A. Özel Güvenlik Hizmetleri şirketinde 13.09.2008-17.02.2011 tarihleri arasında çalıştığını, davalı işyerinin eğitim kampüsünde bulunan beş okul müdürü ile hizmet sözleşmesi imzaladığını, bu okullara bir yıl süre ile güvenlik hizmetinin verildiğini, bu sebeple M.. B.. ile davalı işyeri arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğunu, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle haklı sebeple feshedildiğini, özlük haklarının verilmesinin işvereni olan yüklenici firmaya ait olduğunu, husumet yönünden itirazlarının bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda 11.06.2012 tarih 2011/244 esas, 2012/366 karar sayılı ilamı ile davacının fazla mesai hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesiyle bu alacaklarla birlikte bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmiştir.

Kararın davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi nedeniyle yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 01.04.2013 tarihli 2012/18673 esas 2013/6882 karar sayılı ilamı ile davacının fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda araştırma yapılması gerektiği eksik inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece, usul ve kanuna uygun bulunan bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Bozma kararına uyulmasından sonra yapılan yargılama sonucunda hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı M.. B.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Mahkemece bozma sonrası yapılan araştırma göre davacının fazla mesai yaptığı kabul edilerek hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre fazla mesai alacağına hükmedilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın yedi günü 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını kabul edilerek haftalık 28,5 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmiş ve buna göre fazla mesai alacağı hesaplanmıştır.

Davacı ayrıca hafta tatili alacağı talebinde bulunmuş ve bu talepte mahkemece hüküm altına alınmıştır.Mükerrer ödemenin önüne geçilebilmesi için davacının fazla mesai alacağı hesaplanırken hafta tatili normal çalışma saatlerinin hesaplamaya dahil edilmemesi gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hafta tatilli normal çalışma saatlerinin fazla mesai alacağı hesabından mahsup edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu şekillde hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.