Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/8214 K.2015/23083

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ilave tediye ve eksik ödenen ücret alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine; dönemlere uyularak ödenmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının son bordrosundaki fiili çalışması karşılığı tahakkuk edilen ücrete göre, günlük yevmiyesi ve otuz günlük ücreti hesaplanmıştır. Ancak, taraflarca düzenlenen taahhütnamelerde, davacının aylık ücretlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu “Ders Görevi” başlıklı 176. madde gereğince ek ders ücreti olarak hesaplanacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun maddesinde de, “bu Kanun'un 89. maddesine göre kendilerine ders görevi verilenlere, ders saati başına gündüz öğretimi için 140, örgün ve yaygın eğitim kuramlarında yarıyıl ve yaz tatillerinde, cumartesi ve pazar günleri ile saat 18.00'den sonra başlayan öğretim faaliyetleri için 150 gösterge rakamının bu Kanuna göre belirlenen aylık katsayısı ile çarpımından oluşan miktar üzerinden ek ders ücreti ödenir.” hükmü yer almaktadır.

Davacının son bordrosundaki ücretin, söz konusu Kanun maddesine uygun olarak tespit edilip edilmediği anlaşılamamaktadır. Bu durumda, 657 sayılı Kanun'un 176. maddesine açıklanan yöntem ile davacının ücretinin belirlenmesi ve buna göre dava konusu alacakların hesaplanması gerekirken, mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık çalışma süresi konusudur. Mahkeme, davacının 20.01.2004-10.12.2006, 15.12.2006-27.11.2007, 28.11.2007-28.05.2010 tarihleri arasında 2004 yılında 303 gün, 2005 yılında 273 gün, 2006 yılında 272 gün, 2007 yılında 314 gün, 2008 yılında 308 gün, 2009 yılında 271 gün, 2010 yılında 150 gün prime esas kazanç gün bildiriminde bulunlduğu ücretsiz izinde olduğu sürelerin tenzili ile çalışma süresinin 5 yıl 6 ay 2 gün olduğu kabul edilmiş ise de davacının fiili çalışma süresinin 1891 gün olduğu anlaşılmış olup davacının çalışma süresi, sigorta kayıtlarına göre fiili çalışma süresinin tespiti ile ücretsiz izinli olduğu dönem dışlanarak belirlenmeli ve sonuca göre hesaplama yapılmalıdır.

3-Davacının fiili çalışma dönemi dışında kalan süreler bakımından hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerine ilişkin hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: