Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/8788 K.2014/7981

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini kendisinin istifa ile sona erdirdiğini, 27.09.2012 tarihli davacının imzasını taşıyan istifa dilekçesinin "27.09.2012 tarihi itibariyle işyerindeki görevimden istifa ederek ayrılmak istiyorum" şeklinde olduğunu belirterek davacının kendi hür iradesiyle istifa ederek işten ayrıldığını feshin geçerli olduğunu, haksız davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar davalı taraf, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayandığını, davacının istifa ettiğini öne sürmüş ise de iş sözleşmesinin istifa ile sonlanmasında davacının hak edemeyeceği ihbar kıdem tazminatının ve işçilik alacaklarının davacıya işverence ödenmesi aynı dönemde istifa ve ikale ile birçok işçinin davalı şirketin üst düzey yönetiminde gerçekleşen değişiklik sonucu başlatılan yeniden yapılanma ve organizasyon çalışması doğrultusunda, işletme gereklerinden kaynaklanan sebeplerle, piyasa ve rekabet koşullarının ağırlaşması,

siparişlerin azalması sebebiyle piyasadaki durgunluktan olumsuz etkilenerek son çare olarak iş gücü azaltması yoluna gidilip iş sözleşmelerinin feshedilmesi, feshin son çare olarak değerlendirilmediği, davalı işverenin fesih nedeninin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatma tazminatının altı aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence feshin geçerli nedene dayandığı kanıtlanmamış olmasına göre mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresine göre; işe başlatmama tazminatının davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.