Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/943 K.2015/12620

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Mahkemece 23.12.2013 tarihindeki ek kararla tarafların temyiz istemleri temyiz sınırının altında kaldığından reddedilmiş, taraflara ek karar tebliğ edilmiş, davacı süresi içerisinde ek karara karşı temyiz dilekçesi vermiştir.

Her ne kadar mahkemece temyiz istemlerinin temyiz sınırının altında kaldığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, davacının dava dilekçesinde fazlaya dair talep ve dava hakkını saklı tuttuğu, bu kapsamda temyizinin yerinde olduğu anlaşıldığından mahkemenin 23.12.2013 tarihli davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin yerinde olmayan ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının, davalı şirketin yurtdışındaki işyerlerinde 2002-2007 yılları arasında çalıştığını, en son çalıştığı işyerinin (...) olup iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, saat ücretine göre ücret ödenip üç öğün yemek ve barınmanın işverence sağlandığını belirterek, 100,00 TL kıdem tazminatının, 500,00 TL ihbar tazminatının, 1.000,00 TL yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, zamanaşımı, yetki ve husumet itirazında bulunup davacının her şantiyedeki hizmetinin diğerlerinden bağımsız olduğunu ve bu sebeple hizmetlerin birleştirilemeyeceğini ve iş sözleşmelerinin belirli olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerindeki çalışması bir yılın altında olduğundan kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarına hak kazanamadığı, iş sözleşmesinin ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin ispat külfetinin işverene düştüğü, davacının iş sözleşmesinin iş bitimi sebebiyle sonlanması sebebiyle davacının ihbar tazminatına hak kazandığı belirtilerek kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin reddine, ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının işyerindeki çalışmasının bir yılın altında olduğundan bahisle kıdem tazminatına hak kazanamayacağı belirtilmiştir.

Dosyada bulunan 10.06.2013 havale tarihli olan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 28.06.2006-13.08.2007 dönemlerinde ...'da bir yıl bir ay on beş gün çalıştığı, 17.12.2012 günlü davacının ibraz ettiği ibranameye göre 13.08.2007 tarihinde saat ücreti 13,50 Arabistan riyali olup aylık ücretinin 13,50X225 saat=3037,50 S.A.R olduğu, 31.08.2007 tarihli kura göre (0,3579) brüt aylık ücretin 1087,12 TL olduğu, 150 TL yemek-barınma yardımı ile davacının giydirilmiş ücretinin 1237,12 TL olduğu, davacının hizmet süresine göre net 1383,41 TL kıdem tazminatı alacağı bulunduğu, davacıya 1.620 S.A.R kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı,

Türk lirası karşılığının 5.797,98 TL olduğu, bu durumda davacının bakiye kıdem tazminatı alacağı bulunmadığı belirtilmiştir. Ancak bilirkişi tarafından, davacıya ibraname ile ödendiği belirtilen kıdem tazminatının Türk lirası karşılığı hesaplanırken 579,79 TL yerine 5.797,98 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı belirtilerek davacının kıdem tazminatı alacağı bulunmadığı belirtilmiştir.

Buna göre davacının bir yıldan fazla çalışması söz konusu olup ödenen kıdem tazminatı mahsup edildiğinde 803,62 TL kıdem tazminatı alacağı bulunmasına rağmen yazılı şekilde kıdem tazminatı alacağının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.