Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/10148 K.2016/14578

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla mesai ve asgari geçim indirimi alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ramazan kolisi hazırlanması, belirtilen saatte işyerinde çalışması istenildiği halde gelmediği, amirlerinin emir ve talimatlarına aykırı hareket ettiği gerekçesi ile iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi 06.08.2004- 22.07.2013 arası 8 yıl, 11 ay, 16 gün olduğu halde sehven 9 yıl, 11 ay, 16 gün olarak hesaplanmıştır. Davacı, dava dilekçesinde 8 yıl, 11 ay, 16 gün çalıştığını ileri sürmektedir. Taleple bağlılık ilkesi gereği davacının hizmet süresinin 06.08.2004-22.07.2013 arası 8 yıl, 11 ay, 16 gün olarak hesaplanması ve alacakların bu süreye göre tespit edilmesi gerekirken hatalı hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: