Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/10877 K.2016/14980

.

DAVA

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir gerekçe gösterilmeksizin sona erdirildiğini belirtilerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi ve dini bayram ücreti ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece, davacının haftanın 4 günü günde 14 saat kalan günlerde ise 06:00-18:00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile 10.5 saat çalıştığı hafta tatili günü fazla çalışma süresi dahil olmak üzere haftalık 35 saat fazla çalışma yaptığı, Ayda 1 hafta 4 gün toplu izin kullanıldığından o haftalarda ise 31,5 saat çalışıldığı, neticeten haftada ortalama 23 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ise de davacı tanıklarının iş çıkışı saatlerinin 18:00 olduğu anlaşılmakla bu halde davacı tanıklarının 18:00 dan sonrasına ilişkin görgüye dayalı bilgileri olmadığı,

18:00'den sonraki çalışma iddiasının usulüne uygun ispatlanamadığı anlaşılmakla davacının tüm günler için 06:00-18:00 saatleri arası çalıştığının kabulü ile hesaplamaların bu doğrultuda yapılması dosya içeriğine uygun düşecektir.

.