Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/11364 K.2016/15621

.

DAVA

Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 31.05.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ....ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda, dava dilekçesinde işyerine giriş ve çıkışların parmak izi ile çalışan sistemle kayıt altına alındığı belirtilmiştir. Davalı işverence de, işe giriş ve çıkış saatlerinin kayıt altına alındığı elektronik sisteme ilişkin bir kısım çalışma süresini kapsayan dökümler dosyaya sunulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yazılı kayıtların bulunduğu dönem için, tespit ve hesaplamalarda tanık beyanlarının esas alınmayacağı belirtilmiş olmakla birlikte, söz konusu puantaj kayıtları denetime elverişli şekilde incelenmemiştir. Ayrıca, taraflar arasında, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca, işçinin çalışmalarının denkleştirmeye tabi tutulması yönünde bir anlaşmanın bulunduğunun ispatlanmamasına rağmen, hesaplamalarda denkleştirme esasının benimsenmesi de isabetsizdir.

Diğer taraftan, puantaj kaydının bulunmadığı dönemle ilgili olarak yapılan değerlendirmede ise, dinlenen her iki davacı tanığının da işverenle husumetinin bulunduğu, salt husumetli tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesinin mümkün olmadığı hususları gözardı edilmiştir.

Anılan sebeplerle, dosyaya sunulan kayıtlar denetime elverişli şekilde incelenmeli, gün bazında işe giriş çıkış saatleri dökümlendirilerek ara dinlenme sürelerinin de düşümüyle varsa haftalık bazda fazla çalışma saatleri belirlenmeli, söz konusu dönem için puantaj kayıtları esas alınarak fazla çalışma ücreti alacağı talebi değerlendirilmelidir.

Puantaj kaydının bulunmadığı dönemle ilgili olarak ise, puantaj kaydı bulunan dönemdeki ortalama çalışma saatleri de nazara alınarak dosya kapsamındaki deliller yeniden değerlendirilmeli ve bir sonuca gidilmelidir.

Hesaplamada, dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışma için onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışma için yarım saat, günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise birbuçuk saat ara dinlenme süresinin kabul edilmesi, dosya kapsamına uygun düşecektir.

.