Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/11753 K.2016/16551

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının müvekkili işverenin yanında 18.03.1994 tarihinde tıbbı mümessil olarak çalışmaya başladığını, 01.01.1997 tarihinde Ankara Bölge Müdürü olduğunu, iş sözleşmesinin 18.12.2008 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca feshedildiğini, davalıya fesih sırasında 32.060,59 TL kıdem tazminatı, 20.256,39 TL ihbar tazminatı, 15.381,82 TL yıllık izin ücreti, 5.133,00 TL prim ve 20 maaş tutarında olmak üzere 121.702,32 TL sosyal paket şeklinde yan ödeme yapıldığını, davalının ödemeleri kayıtsız şartsız kabul ederek müvekkili şirketi ibra ettiğini,

davalının daha sonra iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek işe iade davası açtığını, yargılama sonunda işe iadesine karar verildiğinden müvekkili şirketten beş aylık brüt ücret tutarında tazminat ile dört aylık boşta geçen süre ücreti ve sosyal haklar karşılığı 100.055,50 TL tahsil ettiğini, davalıya daha önceden yapılan 20 maaş tutarındaki ek ödemenin iş güvencesine karşı gelmek üzere yapılan bir ödeme olduğunu, davalının ek bir ödeme daha alarak sebepsiz zenginleştiğini belirterek 121.702,32 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunduklarını, 121.702,32 TL tutarındaki ödemenin müvekkilinin yıllarca başarılı çalışmaları ile şirkete büyük kazançlar sağlamasının karşılığında ödüllendirme amacıyla yapılandığını, bu ödemenin iş güvencesi tazminatı ile ilgisinin bulunmadığını, diğer taraftan müvekkilinin sebepsiz olarak zengileştiğinin kabul edilmesi halinde ancak elinde kalan miktarla sorumlu olacağını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, mevcut davanın 24.05.2013 tarihinde açıldığı, talep edilen ödemenin 2008 yılı Aralık ayı içerisinde 121.702,32 TL olarak yapıldığı, 24.04.2012 tarihi itabari ile 121.702,32 TL yan ödemeyi geri alma hakkının olduğunu davacının öğrendiği ve bu nedenlerle zamanaşımı süresinin dolduğu, ayrıca taraflar arasında düzenlenen 18.12.2008 tarihli sulh ve ibra sözleşmesine göre de, davacının bu alacağını talep etme hakkının bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Türk Borçlar Kanunu'nun 77-82. maddeleri arasında düzenlenen sebepsiz zenginleşme, kanundan doğan borçlardan olup, sözleşmeler ve haksız fiiller dışındaki üçüncü bir borç kaynağıdır. Bilindiği üzere sebepsiz zenginleşmeden söz edebilmek için bir tarafın malvarlığında meydana gelen artışın diğer tarafın malvarlığındaki azalmadan kaynaklı olması, dolayısıyla arada bir illiyet bağının mevcudiyeti şarttır.

Somut olayda, davalı işçinin işe iade kararı sonrasında davacı işverene müracaatı sonrasında işe başlatılmamasından mütevellit kendisine yapılan ödemenin tarihi 29.05.2012'dir. Dolayısıyla, bir tarafın malvarlığında azalma, diğer tarafın malvarlığında ise artışın olduğu bu tarih nazarı dikkate alındığında mevcut dava açısından zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmaktadır.

Bundan bahisle, işin esasına girilmek suretiyle iş sözleşmesinin feshinden sonra davalı işçiye ödenen 121.702,32 TL tutarındaki ödemenin yan ödeme olup olmadığının açıklığa kavuşturulmasından sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç: