KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/11916 E., 2015/18174 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün temyizine ilişkin talebin reddine dair 12.04.2013 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Mahkemece duruşmada tefhim edilen hükmün gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içerdiği anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin karar yerinde olmadığından, mahkemenin 12.04.2013 tarihli ek kararı bozularak kaldırılmalı ve davacının 27.02.2013 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiğini belirterek ödenmeyen yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece bir kısım işçilik alacakları ile ilgili kısmen ret kararı verilmesine rağmen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği görülmüştür. Reddedilen alacak miktarı üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi hükmü dikkate alınarak vekalet ücretine hükmolunması gerekir. Her ne kadar bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/11916, K. 2015/18174, 21 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama