Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/13713 K.2016/29695

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.10.2008 tarihinde bir yıl süreli iş sözleşmesi imzaladığını, sözleşmenin 10. maddesine hizmet süresine ilişkin ağır cezai şart öngörüldüğünü, hizmet akdi devam ederken 12.06.2009 tarihli ek taahhütname imzalatıldığını sözleşmenin objektif şartın yokluğu nedeniyle imzalandığı andan itibaren belirsiz süreli sözleşmeye dönüştüğünden cezai şartın hukuki varlığını ve geçerliliğini kaybettiğini, davacının 15.07.2010 tarihinde işten ayrıldığını ve davacının iş akdini feshi nedeniyle davalının 10.404,38 TL cezai şart ödemesini talep ettiğini, talebin haksız olduğunu, ödenen cezai şartın ödeme tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesini ve eki taahhütnameyi imzaladığını, istifa etmek sureti ile iş sözleşmesini haklı gerekçe olmadan süresinden önce feshettiğini, cezai şartın geçerli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının haklı bir nedene dayanmaksızın istifa etmek suretiyle işten ayrıldığı, taahhütnameden kaynaklanan cezai şart tazminatını ödediği, taahhütnamede düzenlenen cezai şartın taraflar arasında denklik esasına göre düzenlendiği ve cezai şartın geçerli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Kararlaştırılan cezai şartın şartlarının denk olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, taraflar arasında sözleşme eki olan ve 12.06.2009 tarihinde imzalanan taahhütnamede, davacının yirmidört ay süre dolmadan istifa etmesi veya hizmet sözleşmesinin işverenin bildirimsiz feshini düzenleyen 4857 sayılı İş Kanunu 25/II maddesi uyarınca feshi halinde davacının beş aylık ücret tutarı cezai şart ödeyeceği;

davalı tarafın ise yirmidört ay dolmadan 4857 sayılı İş Kanunu 25/II madde şartlarından her hangi birisinin gerçekleşmesi hali müstesna çalışanın hizmet akdinin feshi durumunda aynı miktarın ödeneceği belirtilmiş ise de taahhütnamede işçinin haklı feshi halinde işverence tazminat ödeneceğine ilişkin madde konulmadığından denklik ilişkisi bulunmamaktadır.

Bu sebeple anılan cezai şart hükmünün geçersiz olduğu kabul edilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.