KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/14239 E., 2016/28796 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. ...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, dosya içeriğindeki, ücret bordrolarının ve banka kayıtlarının incelenmesinden, davacı işçinin, ücretini her ay yabancı para karşılığı üzerinden Türk Lirası olarak almak suretiyle çalıştığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları Amerikan Doları üzerinden hesaplanmış, hesaplanan toplam tutar fesih tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilmiştir.
Oysa ki, davacının ücretinin Amerikan Doları karşılığı Türk Lirası olarak ödenmiş olması karşısında, her ay için ayrı ayrı olmak üzere ücretin ödenmesi gerekli tarihte geçerli döviz kuru esas alınarak, Türk Lirası olarak ödenmesi gereken tutar belirlenmeli ve buna göre hesaplama yapılmalıdır. Fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının yazılı şekilde hesaplanması hatalı olmuştur.
Diğer taraftan, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarında uygulanan yüzde on oranındaki indirimin yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır. Hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak, yüzde otuz oranından az olmamak üzere, indirim oranı yeniden takdir edilmelidir. Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/14239, K. 2016/28796, 21 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama