Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/14375 K.2017/378

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm ücret alacaklarının ödendiğini ve iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. Ücreti ödenmeyen işçinin, bu ücretini işverenden dava ya da icra takibi gibi yasal yollardan talep etmesi mümkündür. Ücreti ödenmeyen işçinin, haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshetme hakkı da bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır

Somut olayda, davacı işçi fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi üzerine noter aracılığı ile keşide ettiği 13.06.2012 tarihli fesih bildirimi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiştir. Davalı işveren, davacının ödenmeyen fazla mesai ve genel tatil ücreti olmadığını belirterek davacının kıdem tazminatı talebinin reddini savunmuştur. Mahkemece davacının fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığından feshin haklı nedene dayanmadığı kabulü ile kıdem tazminatı talebi reddedilmiştir.

Fazla çalışma yapmış olan işçi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin 4. ve fazla çalışmaya ilişkin yönetmeliğin 6. maddesinin 1. fıkrasına göre isterse işverene yazılı olarak başvurmak koşuluyla, bu çalışmalarının karşılığı olan zamlı ücret yerine, fazla çalıştığı her saat karşılığında bir saat 30 dakikayı serbest zaman olarak kullanabilir. Fazla çalışmanın ücret yerine işçiye verilecek serbest zamanla karşılanması ancak işçinin yazılı isteği ile söz konusu olabilecek bir uygulamadır. İşveren tek taraflı olarak kendi kararı ile fazla çalışma ücreti ödemek yerine serbest (boş) zaman sağlama yoluna gidemez.

Davacının işverene fazla çalışmaların karşılığında serbest zaman kullanmak istediğine ilişkin yazılı bir müracaatı bulunmamaktadır. Dinlenen davacı tanıkları da fazla çalışma yaptıklarını ancak fazla mesailerin karşılığında izin kullandırıldığını beyan etmişlerdir. Davacı işçinin yazılı müracatı olmadan fazla çalışma karşılığı zamlı ücret yerine işverenin tek taraflı iradesi ile izin kullandırılması karşısında davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğinin kabulü ile kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya kullandırıldığı davalı tarafça ispatlanamayan yirmiiki gün yıllık izin hakkı alacağı bulunduğu tespit edildiği halde gerekçe gösterilmeksizin yıllık ücretli izin alacağı isteminin reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.