Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/14598 K.2015/18257

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini, davacının iş akışındaki görevlerini mütemadiyen aksatması, iş yeri verimini düşürecek davranışlarda bulunması, nihayetinde iş görme borcuna aykırılıkları tolere edilemeyecek bir noktaya ulaşması nedeni ile davalı şirketin iş sözleşmesini feshetmek zorunda kaldığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının dosyaya delil olarak sunulmuş yazışmalar ve tutanaklar ile sabit olan davranışı nedeniyle işyerindeki işin aksadığı ya daişyerinin zarara uğratıldığı yönünde somut bir belge, delil ibraz edilemediği, bu nedenlerle de feshin geçerli sebebe dayandığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

./..

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez.

Somut olayda, davacının davranışları ile ilgili savunmasının alınmış olduğu, dosya içerisinde bulunan mail kayıtları, tutanaklar ve diğer deliller göz önünde bulundurulduğunda, davacının dikkat ve özen yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmediği ve davranışı ile davalı şirketin maddi zarara uğramasına sebep olduğu anlaşılmaktadır. Davacı hakkında tutulmuş olan tutanaklar, tanık anlatımları ve davacının yapmış olduğu savunma dikkate alındığında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.