Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/14932 K.2017/280

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. ...-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, dava, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlükte olduğu bir tarihte, kısmi dava olarak açılmıştır. Dava dilekçesinde, 250,00 TL fazla çalışma ücreti, 250,00 TL hafta tatili ücreti ile 50,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti talep edilmiştir.

Yargılamanın devam ettiği bir safhada sunulan, 27.11.2013 havale tarihli dilekçeyle ise, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmış olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107/2. maddesi uyarınca, fazla çalışma ücreti alacağı bakımından talep edilen değerin artırıldığı beyan edilmiş ve fazla çalışma ücreti alacağı bakımından toplam talep sonucu 5.164,77 TL’ye yükseltilmiştir.

01.12.2014 havale tarihli dilekçeyle ise, davanın tamamen ıslah edilerek tam alacak davasına dönüştürüldüğü belirtilmiş, 01.12.2014 havale tarihli yeni dava dilekçesi sunulmuş ve bu dava dilekçesinde, ....770,24 TL fazla çalışma ücreti, 250,00 TL hafta tatili ücreti, 50,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talep edilmiştir.

Davanın, 1086 sayılı Kanun’un yürürlükte olduğu bir tarihte açılmış kısmi dava olduğunun sabit olması karşısında, 27.11.2013 havale tarihli dilekçede ifade edilen, esasen davanın belirsiz alacak davası türünde açılmış olduğu yönündeki beyanın bir geçerliliği yoktur. Çünkü, 1086 sayılı Kanun’da belirsiz alacak davasına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Kısmi davada talep edilen değerin ıslah yoluyla yükseltilmesi mümkündür.

Ancak, kısmi davada, 6100 sayılı Kanun’un 107/2. maddesinin uygulanması imkanı yoktur. Bu halde, davacı vekilinin sunduğu, 27.11.2013 havale tarihli dilekçedeki, miktar artırımı hukuken geçersizdir. Ne var ki, davacı vekili, 01.12.2014 havale tarihli dilekçede, davasını tamamen ıslah ederek tam eda davasına dönüştürdüğünü beyan etmiş ve aynı tarihli yeni dava dilekçesini sunmuştur. Bu usul işlemi kanuna uygundur.

Böylece, davacının netice olarak dava talepleri, ....770,24 TL fazla çalışma ücreti, 250,00 TL hafta tatili ücreti, 50,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti şeklinde belirlenmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, fazla çalışma ücreti alacağının 3.794,65 TL tutarında hüküm altına alınması suretiyle, talep miktarı aşılmış olup, bu yön 6100 sayılı Kanun’un 26. maddesine aykırıdır. Davacının fazla çalışma ücreti alacağı bakımından toplam talep sonucunun, ....770,24 TL olduğu kabul edilerek, taleple bağlı kalınmalıdır. Diğer taraftan, ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesinde de, 01.12.2014 tarihinde ıslahın gerçekleştiği nazara alınmalıdır.

Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, toplu iş sözleşmesi hükmüne göre fazla çalışma ücretinin yüzde yetmişbeş zamlı hesaplandığı belirtilmiş ise de, dosya içeriğinde hesaplamaya konu dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmeleri bulunmadığından, bu husus denetlenememektedir. Hesaplamaya konu dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmeleri dosyaya getirtilerek, fazla çalışmanın yüzde yetmişbeş zamlı ödenmesi gerekliliğine ilişkin bir hüküm bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

Fazla çalışma ücreti alacağında temerrüdün gerçekleşip gerçekleşmediği bakımından ise, yine hesaplamaya konu dönemdeki toplu iş sözleşmeleri incelenerek, fazla çalışma ücreti için açık bir ödeme tarihini öngören hüküm bulunup bulunmadığı belirlenmeli ve neticeye göre, faiz başlangıç tarihi noktasındaki talep değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.