Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/15042 K.2017/13624

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.06.1989-17.04.2008 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, yıllık ücretli izin haklarının kullandırılmadığını, işletme sorumlusu olarak ayda iki gün hafta sonu nöbet tuttuğu halde ücretinin ödenmediğini beyanla yıllık ücretli izin ve hafta sonu çalışması ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının izinlerinin kullandırıldığını ve hafta sonu nöbeti ücretlerinin ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Haftalık iş süresinin sözleşmelerle kırkbeş saatin altında belirlenmesi mümkündür. Bu halde haftalık çalışma süresini aşan kırkbeş saate kadar olan çalışmalar ise 4857 sayılı Yasanın 41. maddesinin üçüncü fıkrasında, “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılmıştır. İşçinin normal çalışma süresinin haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı işverene ait olan öğrenci yurdu işyerinde yaklaşık ondokuz yıl süre ile işletme sorumlusu (idareci personel) olarak çalıştığını, işyerinde idareci personele ayda 2 cumartesi veya pazar günü nöbet tutturulduğunu bu kapsamda tutmuş olduğu nöbetlere karşılık ücret ödenmediğini iddia ederek söz konusu çalışmasının karşılığında hafta sonu çalışması ücreti talep etmiştir.

Davalı işveren, davacının, işyerinde haftalık kırkbeş saati aşan çalışması olmadığını, tutmuş olduğu nöbetlerin karşılığında nöbet ücreti ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda dava konusu hafta sonu nöbet alacağı tanık beyanları ve işyeri kayıtlarına göre iki ayrı dönem halinde hesaplandığı, ibraz edilen işyeri kayıtlarına (ücret bordroları ve puantaj kayıtları) göre davacının ayda bir ya da iki defa nöbet tuttuğu, davacıya tuttuğu her nöbet karşılığında dokuz saatlik ücreti karşılığında nöbet ücreti adı altında ödeme yapıldığı, bu çalışmanın niteliği itibari ile fazla çalışma olduğundan hareketle davacıya buna karşılık ücretinin yüzde elli zamlı tutarı üzerinden ödeme yapılması gerektiği halde sadece normal ücreti ödendiği gözetilerek hesaplama yapıldığı,

yine davacının puantaj kaydı bulunmayan dönemdeki çalışmaları yönünden ise tanık beyanlarına göre ayda iki defa nöbet tuttuğu kabulü ile aylık onsekiz saat çalışması ücretinin yüzde elli zamlı tutarı üzerinden hesaplanmıştır.

Dosya kapsamına göre davalı işyerinde haftalık çalışma süresinin kırk saat olarak belirlendiği, buna karşın davacının idareci personel olarak hafta sonu gelerek nöbet tuttuğu, bu nöbetin haftalık dokuz saat olduğu, tanık beyanları ile ispat edilen dönemde ayda iki hafta, diğer dönemde ise kayıtlara göre ayda bir ya da iki hafta tutulduğu anlaşılmış olup bu çalışma düzenine göre çalışılan her nöbetin beş saatlik kısmının fazla sürelerle çalışma, dört saatlik kısmının ise fazla çalışma olduğu gözetilmeksizin tamamının fazla çalışma kabul edilerek yüzde elli zamlı ücret üzerinden hesaplanması isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.