Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/15504 K.2017/14019

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı ...’ın yargılamanın devam ettiği bir tarihte vefat etmesi üzerine, mirasçılarının vekili tarafından davaya devam edilmiştir. Bu halde, gerekçeli karar başlığında mirasçıların davacı tarafta gösterilmemesi hatalı olmuştur.

3-Mahkemece, bilirkişi raporu mütalaası doğrultusunda, davacıya temel ücrete ilaveten prim de ödendiği, yapılan prim ödemelerinin fazla çalışma ücretini karşıladığı gerekçesiyle, fazla çalışma ücreti talebi reddedilmiştir. Davalıya ait işyerinde tanker şoförü olarak çalışmış müteveffa işçiye, asgari ücretin yanı sıra, istasyon seferi ve kilometre başına prim ödemesi de yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Ne var ki, fazla çalışma yapılsın veya yapılmasın, işyeri uygulaması gereği şartlar oluştuğunda prim ödemesine hak kazanıldığı nazara alındığında, prim ödemesinin, fazla çalışma ücreti yerine geçtiğinin kabul edilerek, fazla çalışma ücreti talebinin reddi hatalıdır. Anılan sebeple, dosya kapsamı delil durumuna göre, işçinin fazla çalışması olup olmadığı değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

4-Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik değerlendirmede, tanıkların çalışma süreleri itibariyle işçinin çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olduğu sürenin sınırlı olduğunun nazara alınmaması hatalıdır.

5-Yukarıda da belirtildiği üzere, müteveffa işçiye, asgari ücretin yanı sıra, istasyon seferi ve kilometre başına prim ödemesi de yapıldığı sabittir. Ücretin garanti ücret üzerine, yapılan işe göre ilave ücret veya prim olarak belirlendiği hallerde, temel ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi gereklidir. Bu halde, işçiye, istasyon seferi ve kilometre başına yapılan prim ödemesi de, temel ücretten sayılmalıdır. Anılan sebeple, müteveffa işçinin temel ücreti, asgari ücret ve prim toplamıdır. Mahkemece, prim ödemesinin, sadece giydirilmiş ücrete esas menfaat kapsamında olduğunun kabul edilerek, temel ücretten sayılmaması hatalıdır.

Diğer taraftan, işçiye, garanti ücrete ilaveten, parça başına, satışa, sefer başına ya da kilometreye bağlı olarak prim ödemesi usulünun öngörüldüğü çalışma biçimlerinde, fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının prim içerisinde kaldığı kabul edilmelidir.

Bu halde, fazla çalışma ücreti hesaplamasında, temel ücretin, garanti ücret kısmı ile prim kısmı birbirinden ayrılmalı; prim miktarı üzerinden ödenmesi gereken fazla çalışma ücretinin belirlenmesinde, sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmeli; garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise normal şekilde (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılmalıdır.

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı sonucuna ulaşılması halinde, fazla çalışma ücreti hesaplamasında, açıklanan bu hususlara da dikkat edilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.