Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/15505 K.2017/7629

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini, beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı sabit olup Karayolları Trafik Kanununa göre çalışma saatlerinin sınırlı olduğu ve buna göre çalışılması gerektiği açıktır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ayda, bir hafta 24.5 saat fazla mesai yaptığı, kalan 3 hafta için ise haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Ancak davacının yapmış olduğu iş ile iş alanı dikkate alındığında, Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre günlük dokuz saat çalışma yapabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Bu doğrultuda yukarıdaki esaslara ve Dairemizce incelenen aynı işyerinde çalışan işçiye ait 2015/23762 esas ve 2017/7632 karar sayılı dosyadaki fazla mesai hesaplaması birlikte değerlendirildiğinde, davacının günlük dokuz saat çalıştığı kabul edilmelidir.

Davacının fazla çalışma alacağı, belirtilen çalışma düzeni esas alınarak yeniden hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

3-Davacının işyerinde ikramiye ödendiğine ilişkin iddiası dosyada mevcut kayıtlara göre ispat edilememiştir. Tanık beyanlarından da ikramiye ödemesine ilişkin açık net bir uygulama olduğu sonucuna varılamamaktadır. Hal böyle olunca davacının ikramiye ödemesine ilişkin talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4-Davacı dava dilekçesinde, davalı işyerinde "eğitim ve sertifika ücreti" adı altında işe girdiği tarihten itibaren bir kısım kesintiler yapıldığını, yapılan bu kesintilerin daha sonra toplu olarak ödeneceğinin söylendiğini, ancak ödenmediğini iddia etmiştir. Mahkemece davacının ücretinden "eğitim ve sertifika ücreti" adı altında kesintileri yapıldığına karar verilmiş ise de bu konuda yeterli araştırma yapılmamıştır.

Özellikle eğitim ve sertifikanın kapsamı ücretlendirilmesinde sorumlu olan taraf, kesintinin miktarı gibi konular somutlaştırılarak belirlenmeli ve varsa geri ödemeler ile kesintiye dair belgeler araştırılarak ve banka kesintilerinin de bu noktada değerlendirilmesi yapılarak sonuca gidilmelidir. Mahkemece eksik araştırma yapılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.