Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/15798 K.2017/14217

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait giyim mağazasının ... şubesinde 23.04.2012 tarihinden 08.05.2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde satış temsilcisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından 08.05.2014 tarihinde haklı olarak feshedildiğini kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı, ulusal bayram, dini bayram ve genel tatil alacağı, fazla mesai alacağını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının satış temsilcisi olarak sadece işinin gereklerini yaptığını, davacının 09.05.2014 - 12.05.2014 tarihlerinde işe sebepsiz yere gelmediğini, iş sözleşmesini feshetmesinde hiçbir haklı sebebinin bulunmadığını bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece, davacı işçinin 12.10.2012-09.05.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacı işçinin 23.04.2012 tarihinde davalı işyerinde işe başladığı iddiasına ait belge ve bilgi bulunamadığı gibi dinlenen tanıkların beyanlarından da işçinin ne zaman davalı işyerinde işe başladığı tespit edilemediğinden bahisle, davacının hizmet süresinin 1 yıl, 6 ay, 27 gün olduğu kabul edilmiştir. Ancak tanıkların başlangıç tarihine ilşkin beyanlarının alınmadığı anlaşılmaktadır. Tanıklardan bu husus sorularak çalışma süresi açıklığa kavuşturulmalıdır.

3-Davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece, davalı tarafından dosyaya sunulan ücret bordrolarının bir kısmında işçiye az da olsa fazla mesai tahakkukunun ve banka kanalıyla ödemesinin yapıldığı (2013 yılı kasım ayından önceki dönem için) anlaşıldığından (Yargıtay içtihatları gereği bu aylar için ancak yazılı delil ile davacının alacağını ispatlaması gerektiğinden ve bu döneme ait yazılı belgeler sunulmadığından) bahisle bu döneme ait alacak hesabı yapılmamış,

ücret bordrolarında az da olsa fazla mesai ödemesi bulunmayan (2013 yılı kasım ayı ve sonraki dönem) aylara ait tanık beyanlarına ve davacı tarafından sunulan bir kısım puantaj belgelerine dayanılarak alacak hesabı yapılmış, Ek kazanç sutünu altındaki tahakkuklar fazla çalışma ücreti olarak değerlendirilmiştir. Davacı söz konusu ödemelerin iş yeri uygulaması olduğunu fazla çalışmaya karşılık olmadığını savunmaktadır. Bu husus yeterince araştırılmamıştır.

Mahkemece tanıkların beyanı alınıp taraflardan sorularak tahakkukların neye ilişkin olduğu netleştirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.