Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/17254 K.2015/21175

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı bankada destek elemanı olarak çalıştığını, 15.07.2011 tarihinde ekonomik kriz gerekçe gösterilerek işten çıkarıldığını, feshin geçersizliğine davacının işe iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, yönetim kurulu kararı gereğince ekonomik kriz sebebiyle küçülme politikası izlendiğini, davacının bu sebeple işten çıkartıldığını ve yerine başka bir personel alınmadığını, işletmesel kararın tutarlı biçimde uygulandığını, feshin geçerli sebebe dayandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, feshe sebebi olan işletmesel kararın ilkeler doğrultusunda araştırılması gerektiği için yapılan bozma kararı üzerine toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının altı aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence alınan işletmesel karar doğrultusunda gerçekleştirilen fesihte tutarlılık ve ölçülülük bulunmadığı ve subjektif kriterle hareket edildiğinin anlaşılmasına göre mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak, 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal sebeple yapılan fesihlerdir.

Anılan maddeye göre feshin sendikal sebebe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.