KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/17384 E., 2015/22365 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işe devamsızlığının işlerin aksamasına sebep olması üzerine iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Somut olayda; davalı işyerinde 24.05.2004-17.09.2014 tarihleri arasında çay ocağı görevlisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, sık sık işe gelmemesi sebebi ile bu pozisyondan beklenen işlerin aksamasına sebep olduğu gerekçesiyle geçerli sebebe dayanılarak feshedilmiştir.
Dosya kapsamında yer alan davacı tarafından alınan sağlık raporlarının sayısı ve verilen istirahat süreleri göz önüne alındığında, davacının feshe konu eylemlerinin işin yürütümünü bozucu nitelik taşıdığı açıktır. Bu eylemlerin davalı açısından geçerli fesih sebebi teşkil ettiğinin kabulü gerekir. İşverenden artık mevcut iş ilişkisinin devamı beklenemez. Feshin geçerli sebebe dayandığı anlaşılmakla, işe iade isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç:
Belirtilen sebeple, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/17384, K. 2015/22365, 29 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama