Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/17447 K.2015/23329

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Şirket, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Bakanlık, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçerli bir sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket tarafından temyizi üzerine Dairemizce; asıl işverene ... Bakanlığının da davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve otuz işçi koşulu yönünden araştırma yapılması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, davacının talebi üzerine ... Bakanlığı davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmış ve feshin geçerli bir sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Dairemizce yapılan bozma üzerine mahkemece, davalı şirketin Türkiye genelindeki tüm işyerlerinde fesih tarihinde kaç işçi çalıştığı hususunda araştırma yapılmış ve bilirkişi raporu aldırılmıştır. Bilirkişi raporunda, fesih tarihi itibari ile işyerinde otuz işçi çalıştığı mütalaa edilmiş ise de; bilirkişi görüşü ile dosya kapsamındaki belgelerin çeliştiği anlaşılmaktadır. Otuz işçi sayısının, işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği tarih itibari ile bulunması gerektiği de gözetilerek, fesih tarihi itibari ile işyerinde kaç işçi çalıştığı netleştirilmeli ve çalışan sayısının otuzun altında kaldığının anlaşılması halinde dava reddedilmeli, aksi halde şimdiki gibi kabul edilmelidir. Belgelerle çelişen bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :