KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/18392 E., 2017/22657 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
243 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı isteminin özeti:
Davacı, davalı şirket nezdinde 14/08/2008-29/02/2012 tarihleri arasında makine teknikeri olarak çalıştığını, iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini, tazminatlarına mahsuben kısmi ödeme yapıldığını beyanla, bakiye kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, davacının alacaklarının ödendiğini beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Islah dilekçesi davalıya 06/05/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı vekili yasal süresi içinde ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmaması nedeniyle, 10/06/2014 tarihli dilekçesiyle, harcını yatırmak suretiyle ıslaha karşı ıslah yoluyla zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Davalının dilekçesinin kabul edildiği gerekçeli kararda Mahkeme tarafından ifade edilmesine karşın, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları ile ilgili zamanaşımı itirazı dikkate alınmaksızın hüküm kurulmuş olması hatalı bulunup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/18392, K. 2017/22657, 24 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama