Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/18848 K.2017/24116

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Hizm. A.Ş. vekili; zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacıya tüm hak ve alacaklarının eksiksiz ödendiğini, yıllık izinleri ile bayram ve resmi tatil izinlerinin kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Hizm. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Hizm. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, mevcut ücret bordrolarına göre davacının fesih tarihindeki son aylık brüt ücretinin 1.338,46 TL olduğu yönünde tespitte bulunulmuştur. Ancak dosya içeriğinde yer alan ve fesihten önceki son bordro olarak davalı tarafça sunulan 2014 yılı Şubat ayına ilişkin ücret bordrosunda aylık çıplak brüt ücretin 1.258,90 TL olduğu görülmektedir. Bu itibarla, söz konusu ücret bordrosu ile tahakkuk ettirilen 1.258,90 TL, aylık brüt ücret miktarı olarak kabul edilerek hesaplamalar yapılmalıdır.

3-Fazla çalışma hesabı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Dosya içeriğine göre; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2011 yılına ilişkin fazla çalışma alacağı yönünden, sadece belirtilen iki ay için hesaplama yapıldığı belirtildiği halde 34 haftalık fazla çalışma alacağının hesaplanması hatalıdır. Diğer taraftan, yıllık izinde geçen sürelerin fazla çalışma ücreti hesaplamasından dışlanmaması da isabetsizdir.

4-Diğer bir uyuşmazlık ise, davalı işverence yıllık izin ücreti ödemesi yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır. Somut olayda; davalı işverenlik tarafından 43 günlük kullandırılmayan izin ücretinin 2014 yılı Mart ayı ücret bordrosu ile davacıya ödendiği savunulmuştur. Söz konusu davacı imzasını içermeyen imzasız ücret bordrosunda, 1.588,85 TL yıllık izin ücreti tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamındaki banka hesap ekstrelerinin incelenmesi neticesinde, imzasız ücret bordrosunda tahakkuk ettirilen yıllık izin ücretinin davacının banka hesabına yatırıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile yapılan hesaplamada, anılan ödemenin nazara alınmaması hatalı olup eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.