Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/20468 K.2017/27975

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 13/05/2010-24/07/2014 tarihleri arasında oksitleme işçisi olarak çalıştığını, aylık ücretinin net 1.260,00 TL olduğunu,işverenin gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle davacının sağlığının bozulduğunu, uzun zamandır solunum problemleri ve yoğun halsizlik yaşadığını,fazla çalışma alacağı ile ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmasına izin verilmediğini, müvekkilinin 24/07/2014 tarihinde iş sözleşmesini bu sebeplerle haklı nedenle feshettiğini,yıllık ücretli izin haklarının 2014 yılına ilişkin olarak kullanmadığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,davacının 14/05/2010-12/08/2014 tarihinde davalı şirkette beden işçisi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından kıdem, yıllık izin ücreti, maaş ve asgari geçim indirimi ödemelerinin yapıldığını, zaman zaman yapılan fazla çalışmalara karşılık ise tüm işçilere ücretlerinin banka aracılığı ile ödendiğini, işçilerin tamamının haftada bir gün izinlerini kullandığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, çalışma olan günlerde hak kazandıkları alacakların işçilere ödendiğini, davacının 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait yıllık izinlerini kullandığını, 2014 yılına ait kullanmadığı yıllık izin ücretinin banka hesabına yatırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosyada mevcut 2012 yılı Ocak ve Haziran ayları arasında ve 2011 Temmuz ve Aralık ayları arasındaki imzasız ücret bordrolarına göre davacıya fazla mesai tahakkuk ettirildiği, davacının sahibi olduğu banka hesabına ilişkin dekontlardan bordrolarda gösterilen ücretlerin davacıya ödendiği, karara esas alınan raporda söz konusu ödemeler dikkate alınmaksızın fazla mesai alacağının hesaplandığı anlaşılmış olup;davacıya imzasız bordrolarda tahakkuk ettirilerek banka aracılığı ile ödenen fazla mesai alacağının hesaplanan fazla mesai alacağından mahsup edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davacının yıllık izin alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Davacının davalı işyerindeki hizmet süresine göre dört yıllık izin hakkı bulunmaktadır. Dosya kapsamında bulunan yıllık izin belgelerine göre davacının üç yıllık izin hakkını kullandığı, kalan bir yıllık izin hakkının ise davalı tarafından dosyada bulunan banka dekontuna göre ödendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, Mahkemece davacının yıllık izin alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile hüküm altına alınması hatalıdır.