Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/20925 K.2017/24250

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 28/03/2012-23/12/2013 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, son maaşının net 1.165,00 TL olduğunu, 3 öğün yemek ve barınmanın işverence karşılandığını, çalıştığı süre boyunca haftanın 7 günü, ulusal bayram ve genel tatil günleri de olmak üzere sabah 06.30- akşam 23.00 saatleri arasında çalıştığını, ancak fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca davacının 2012 yılı Ekim, Kasım ve Aralık ayı ücretlerinin eksik ödendiğini, alacaklarının ödenmesi için davalıya ihtar çekildiğini,

ancak henüz ödenmediğini beyan ederek ihbar tazminatı, ücret alacakları fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında, davalı işyerinde fazla çalışma hesaplanması ve hafta tatili yapılıp yapılmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı işyerinde şoför olarak çalışan davacı, haftanın yedi günü çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda; günde 3 saat olmak üzere 7 günde (haftalık) 21 saat fazla mesai yapılıdığı, yine ayrıca davacının tüm ay boyunca hafta tatili kullanmadan çalıştığı kabul edilmiştir.

Davacı tanıklarından ...'un davalıya karşı açmış olduğu davası nedeni ile aralarında husumet bulunduğu gözetilerek beyanı dikkate alınmamış, davacı tanığı ... ise davalı işyerinde davalı ile birlikte 6 ay çalıştığını, davacının 2 haftada 1 gün veya ayda 1 gün izin kullandığını ifade etmiştir. Davalı tanıkları ise haftada 6 gün çalışma yapıldığını beyan etmişlerdir.

Tüm tanık beyanları dikkate alındığında davacının, tanığı ... ile birlikte çalıştığı 6 aylık süre içinde hafta tatillerinde çalıştığını ispat ettiği değerlendirilerek tanık ... ile birlikte çalıştığı süre ile sınırlı olmak üzere ayda iki hafta tatilinde çalışma yapılarak 7 gün çalıştığı, kalan iki haftada da 6 gün çalışma yaptığı, tanık ... ile birlikte çalıştığı süre dışında ise haftanın 6 günü çalıştığı kabul edilerek fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının hesap edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

A.G