Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/21089 K.2015/25427

Dava

Davacı, sendikalı ve sigortalı olarak davalı işyerinde çalıştığını, toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre 1-5 yıl arası çalışanların 20 gün ; 5-15 yıl arası çalışanların 24 gün ve 15 yıldan fazla çalışanların 28 gün izne hak kazandığını, hizmetlerine karşılık izinlerini bazı yıllar hiç kullanmadığını, bazı yıllar ise eksik uygulanmış olduğunu ileri sürerek izin alacağının tespitine ve tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin ikale sözleşmesi ile sonlandırıldığını izin ücretinin karşılıklı belirlendiğini, kullanmadığı izin ücretinin banka aracılığı ile ödendiğini, davacının ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, izin ücreti bakımından davalıyı ibra ettiğini, sendikaya üye olmadan önceki çalışmalar için toplu iş sözleşmesine göre hak talep etmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istedi.

Mahkemece, yıllık izin dilekçeleri ile talep formlarının yanı sıra "İş Mevzuatına tabi personelin yıllık ücretli izin tesbit formu" başlıklı belgede kullanılan yıllık izin sürelerinin düzenlendiği, davacı tarafından ihtirazi kayıt ileri sürülmeden kabul edilip imzalandığı, bu süreler ve tarafların karşılıklı imzaladığı ikale sözleşmesi de dikkate alındığında davacının kullandırılmayan yıllık izninin kalmadığı, bakiye izin ücreti miktarının ödendiği, ikale sözleşmesinin imzalandığı, ödemenin banka kanalıyla gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, reddedilen alacak miktarı karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında değildir. Bu durumda mahkemenin temyiz isteminin kesinlik yönünden reddine ilişkin ek kararı usul ve kanuna uygun olmadığından, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile mahkemece verilen 24.04.2015 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI