Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/21221 K.2015/28330

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı tarafından takibe konulan senedin teminat senedi olduğunu belirterek borçlu olmadığının tespiti ile kötüniyet tazminatı talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; senedin teminat senedi olmadığını, davacının firmadan aldığı gıda malzemelerini firmalara pazarlayarak bedellerini tahsil ettiğini, davacının tahsil yetkisini kullanarak aslında tahsil ettiği bedelleri tahsil etmemiş gibi gösterdiğini, teslim etmesi gereken malları teslim etmediğini, hileli yollarla firmayı dolandırmaya çalıştığını, firmaya verdiği bu zararlardan dolayı zararı karşılamayı taahhüt ettiğini ve icra takibinin dayanağı olan senedi firmaya verdiğini, senet bedeli ödenmeyince senedin icra takibine konduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen 29.01.2013 tarih 2010/561 esas 2013/4 karar sayılı karar, Dairemizin 18.03.2014 tarih 2013/7392 esas 2014/6524 karar sayılı ilamı ile bozulmakla, bozma ilamına uyma kararı doğrultusunda yeniden yapılan yargılama neticesinde mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne, davacının Denizli 7. İcra Müdürlüğünün 2009/13173 sayılı dosyasında takibe konulu senetle ilgili davalıya borcu olmadığının tespitine ve asıl alacağın %40'ı oranında kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, davacı taraf, davacı işçinin işe girerken teminat senedi adı altında boş olarak işverene verdiği bononun üzerinin doldurularak Denizli 7. İcra Müdürlüğünün 2009/13173 sayılı dosyası ile takibe konulduğunu, senedin üzerinde “malen” ibaresi bulunmasına rağmen davalı şirket ile aralarında hiçbir ticari ilişkinin bulunmadığını iddia etmiştir.

Davalı taraf ise; senedin teminat senedi olmadığını, davacının firmadan aldığı gıda malzemelerini firmalara pazarlayarak bedellerini tahsil ettiğini, davacının tahsil yetkisini kullanarak aslında tahsil ettiği bedelleri tahsil etmemiş gibi gösterdiğini, teslim etmesi gereken malları teslim etmediğini, hileli yollarla firmayı dolandırmaya çalıştığını, firmaya verdiği bu zararlardan dolayı zararı karşılamayı taahhüt ettiğini ve icra takibinin dayanağı olan senedi firmaya verdiğini, senet bedeli ödenmeyince senedin icra takibine konulduğunu savunmuştur.

Dairemizin 18.03.2014 tarih 2013/7392 esas 2014/6524 karar sayılı bozma ilamına Mahkemece uyulmuş olup, uyulan bozma ilamı doğrultusunda işverenin uğradığı zarar miktarının tespiti için uzman bir mali müşavir bilirkişiden bilirkişi raporu alındığı görülmektedir.

Dosya kapsamından, Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarih 2011/94 esas 2013/361 karar sayılı kararı ile (davacı) sanık M.. Ş..'in katılan E..Y..'ın temsilcisi olduğu E..Temizlik ve Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şirketinde pazarlamacı olarak çalıştığı, sanığın müşterilere verilmek üzere kendisine teslim edilen 2489,15 TL'lik malların bedellerini müşterilerden tahsil etmesine rağmen şirket hesabına aktarmayarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kanaatine varılarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan TCK'nın 155/2 maddesi gereğince neticeten 2.060,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Söz konusu mahkeme kararı kesinleşmediği tespit edilmektedir. Ceza dosyasına konu eylemin davalı savunması ile örtüştüğü dikkate alındığında, ceza mahkemesi kararının eldeki davanın esasına etkili olacağı anlaşıldığından, Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2013 tarih 2011/94 esas 2013/361 karar sayılı kararının kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre mahkemece değerlendirilme yapılması gerekmekte olup verilen hükmün bu gerekçeyle ikinci kez bozulması gerekmiştir.