KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/21291 E., 2018/1258 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca hak etmiş olduğu yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: Taraflar arasındaki uyuşmazlık davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılmadığı konusundadır.
Somut olayda, davacı dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL yıllık izin alacağı talep etmiş, ıslah harcı yatırarak ıslah dilekçesi ile de miktarı arttırmıştır.
Her ne kadar mahkemece davanın belirsiz alacak davası olduğu kabul edilerek yıllık izin alacağının tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmişse de, belirsiz alacak davası istisnai bir dava türü olup davacının fazlaya dair haklarını saklı tutmasından ve ıslah harcı yatırarak ıslah dilekçesi vermesinden davayı kısmi dava olarak açtığı anlaşılmıştır.
Hal böyle olunca mahkemece yıllık izin alacağının talep edilen miktar açısından dava tarihinden, bakiye kısmı için ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/21291, K. 2018/1258, 24 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama