Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/21522 K.2017/11945

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.05.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan işçinin, iş kazası sonucu vefat ettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, aylık ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ...Tic A.Ş. ile ... Tic A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı ...Tic A.Ş. vekilinin temyizi yönünden;

Davalı ...Tic A.Ş. vekili, kararı süresinde temyiz etmiş ise de, 07.03.2016 tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiği ve dosyada mevcut vekaletnamesinden temyizden feragate yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4. maddesi uyarınca davalı ...Tic A.Ş. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalı ... Tic A.Ş. vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Tic A.Ş.’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 280. maddesinde, bilirkişi raporunun birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; aynı Kanunun 281. maddesinde, tarafların bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, ek bilirkişi raporu, karar celsesi olan 26.02.2015 tarihli celse de davalı vekiline elden tebliğ edilmiştir. Davalı vekili, ek bilirkişi raporunu inceleyip beyanda bulunmak üzere süre talebinde bulunmasına rağmen, Mahkemece bu talebin yerine getirilmemesi kanuna aykırı olmuştur.

4-İşyeri kayıtları arasında sunulan müteveffa işçi imzalı belgeye göre, çalışmanın devam ettiği bir tarihte (2011 yılı) 801,26 TL kıdem tazminatı ödendiği anlaşılmaktadır. Bu ödemenin avans mahiyetinde bir ödeme olduğunun kabul edilerek, işleyecek kanuni faiziyle birlikte hesaplanan kıdem tazminatından mahsup edilmesi gerekirken, mahsup işleminin uygulanmaması hatalı olmuştur.

5-Fazla çalışma ücretinin değerlendirilmesinde, yapılan işin, inşaat sektörüne ilişkin olduğu ve bu sektörün kış döneminde, özellikle Aralık, Ocak ve Şubat aylarında mevsim koşulları itibariyle, fazla çalışma yapılmasına elverişli olup olmadığı hususları bakımından taraf tanık beyanları arasında çelişkinin giderilmeden karar verilmesi yerinde değildir. Bu halde, tanıkların beyanlarına yeniden başvurarak belirtilen yön aydınlatılmalı ve sonuca gidilmelidir.

6-Hüküm sonucunun “7” numaralı bendinde, davacıların yaptığı yargılama giderinin toplam 467,90 TL olduğunun belirtilmesine rağmen, aynı bentte 4.656,50 TL yargılama giderinin davalılardan tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

7-Davanın kısmen reddedilmesine göre, davalı ... Tic A.Ş.’nin yaptığı yargılama giderleri bakımından hüküm sonucu oluşturulmaması hatalıdır.

8-Kabule göre de, hüküm altına alınan alacakların, veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmesi gerekliliğinin dikkate alınmaması yerinde değildir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.