Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/21608 K.2015/26415

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız yere feshedildiğini ileri sürerek işe iadesine ve kanuni haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, davanın kendileri yönünden husumet eksikliği nedeniyle reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı şirket vekili ise, davacının tutum ve davranışları nedeniyle işyerinde olumsuzluklar yaşandığını, bu sebeplerle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin sebebinin davacıya açıkça bildirilmediği ve olayla ilgili savunmasının alınmadığı, bu nedenle feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin geçerli veya haklı nedenle feshedilip edilmediği noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunumun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı Kanun'un 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedene dayandığını kabul etmek gerekecektir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, 03.01.2011 tarihinden beri işyerinde çalışan davacının iş sözleşmesinin, görevlerini yerine getirmekte yetersiz kaldığı, bununla beraber Sosyal Güvenlik Kurumu personeline karşı saygı sınırlarını aşacak davranışlar sergileyerek işyeri ortamında çalışma düzenini bozduğu, işyeri disiplinine uyum sağlamayarak işyerindeki diğer işçilerin çalışmalarını engellediği gerekçeleriyle 15.01.2013 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda. 10.01.2013 tarihli tutanakta, davacının görev ve sorumluluklarını yerine getirirken eksikliklerinin bulunduğu, personele karşı tutum ve davranışlarında uyarılara rağmen saygı sınırlarını aşarak personel ile tartışmalar yaptığı belirtilmiştir. Davalı tanıkları da, davacının işini gereği gibi yapmadığını ve kendilerine karşı saygı sınırlarını aşacak ifadelerde bulunduğunu beyan etmişlerdir.

Davacının feshe gerekçe gösterilen davranışları belirtilerek iş sözleşmesi işveren tarafından haklı neden iddiası ile feshedilmiştir. Haklı neden iddiası söz konusu olduğunda işçinin savunmasının alınması zorunlu değildir. Davacı işçinin dosya kapsamına yansıyan davranışları dikkate alındığında yoğunluk bakımından haklı neden ağırlığında olmasada iş akışının olumsuz etkilenmesi bakımından en azından geçerli neden oluşturduğu sabittir. Bu durumda açılan davanın reddi gerekirken kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.