Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/21701 K.2015/26410

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süreye ilişkin ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı İsteminin Özeti: Davalı işveren, iş sözleşmesinin belirsiz süreli iş sözleşmesi olmadığını, davalı iş yerinde çalışan işçi sayısının otuzun altında olup onüç personel çalıştığını işe iadenin şartlarının oluşmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinin 1. fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran iş yerinde çalışmak gerektiği aynı maddenin 4. fıkrasına göre işverenin aynı iş kolunda birden fazla iş yerinin bulunması halinde iş yerinde çalışan sayısının bu iş yerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlendiği 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanunu'nun 28. ve 54. maddesinde Ticaret Borsası ile TOBB'un ayrı ayrı tüzel kişiliğin bulunduğu 54. maddede TOBB'un görevinin odalar ve borsalar arasındaki birlik ve dayanışmayı temin etmek olduğu 95. maddede

borsanın tasviyesinde TOBB'un sadece görüş bildirdiğinin belirtildiği, yetkinin bakanlıkta olduğu, TOBB'un fesih ve lav yetkisi olmadığı 100. maddede borsanın, odanın ve birliğin denetiminin başkanlığa verildiği dolayısıyla Ticaret Borsası ile TOBB'un ayrı olduğu aynı iş veren olmadıkları aralarında organik bağ bulunmadığı 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesinin 1. ve 4. fıkrasındaki şartların oluşmadığı TOBB'da çalışan işçi sayısının dikkate alınamayacağı Ticaret Borsası'nda çalışan işçi sayısının 30'un altında olduğu anlaşılmakla işe iade şartlarının oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde otuz ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

4857 sayılı Kanun'un 2/2. maddesine göre, işverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Yine aynı Kanun'un 18/4. maddesi uyarınca, işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir.

Dosya içeriğinden, 15.12.2010 tarihinden beri davalı işyerinde yardımcı personel olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin 15.12.2014 tarihinde dolacak olan sözleşmesinin yenilenmemesi sebebiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemece davalı V.. B.. ile Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği'nin ayrı işverenler oldukları, aralarında organik bağın bulunmadığı belirtilerek V.. B.. bakımından işe iade davası açılabilmesi için gereken otuz işçi kriterinin bulunmadığı gerekeçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup mahkemenin hukuki değerlendirmesi doğru olmasına rağmen fesih tarihi itibariyle sadece davalı işyerinde çalışan işçi sayısını gösterir dönem bordrolarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan getirtilmesi ve çalışan işçi sayısının davalıdan sorulması ile bu suretle fesih tarihinde çalışan işçi sayısının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırmayla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.