Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/21711 K.2017/11948

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi davacı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.05.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ...ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ücretleri ile günlük yüzde beş fazlalık alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, yıllık izin ücreti alacağında, hükme esas alınan 12.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda, 01.01.1998 tarihli işçi imzalı belgenin nazara alınmaması ise de, davacının bakiye kullanmadığı on günlük izin süresinin bulunduğunun kabul edilmesi sonuç itibariyle yerinde olup, bu halde belirtilen hatanın sonuca etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kullanılmayan on günlük izin süresi için, 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun'un 29. maddesi uyarınca iki kat ücret ödenmesi gerektiği kabul edilmiştir.

5953 sayılı Kanun’un 29. maddesinde “Gazeteciye bu Kanunun 21 inci maddesinde yazılı yıllık izni vermeyen veya izni vermiş olup da izin müddetine ait ücreti ödemeyen işverene, yıllık izin vermediği veya izin süresine ait ücretleri ödemediği kimsenin izin müddetine tekabül eden ücretler yekununun üç katı kadar idari para cezası verilir; ayrıca gazeteciye ödenmesi gereken ücret toplamı, iki kat olarak ödenir” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda ise, davacı, yıllık izinlerini talep etmesine rağmen işverence kullandırılmadığını ya da izin verilmesine rağmen ücretinin ödenmediğini iddia ve ispat etmiş değildir. Bu halde, bahsi geçen izin süresi için iki kat ücret hesaplaması yapılması hatalı olmuştur.

İş sözleşmesinin feshinden sonra açılan eldeki davada, davacının kullanmadığı yıllık izinlerinin karşılığı ücret alacağını talep ettiğine göre, on günlük izin süresinin, Kanunun 29. maddesi uygulanmadan son ücret üzerinden ödenmesi gerekliliği nazara alınarak yeniden hesaplama yapılmalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti alacağının değerlendirilmesinde, 2009 yılının Ocak ayına ilişkin ücret bordrosundaki fazla çalışma ücreti tahakkukunun gözden kaçırılması bir diğer hatalı yöndür. Söz konusu tahakkuk da nazara alınarak, fazla çalışma ücreti ve dolayısıyla fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalık alacağı yeniden hesaplanmalıdır. Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.