Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/22235 K.2017/28311

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 02.05.2008-11.10.2011 tarihleri arasında mikser şoförü olarak çalıştığını, davalı şirkette çalıştığı süre zarfında iş aktinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmesine rağmen işveren tarafından iş aktinin hiçbir gerekçe gösterilmeksizin tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalı şirkette en son aldığı net maaşının 1.300,00 TL olduğunu, hak etmiş olduğu fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücret alacağının ödenmediğini belirterek hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket temsilcisi, davacının davalı şirket nezdinde fasılalı olarak çalıştığını, 11.10.2011 tarihinde kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, davacıya yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili günlerine ait ücretlerinin ödendiğinin ücret tediye bordroları ile sabit olduğunu, fazla mesaiye ilişkin olarak ise Karayolları Trafik Kanununa göre beton taşıyan mikserin şoförünün 24 saat içersinde 9 saat araç kullanma hakkı olup, 4,5 saat kullandıktan sonra 30 dakika ara dinlenmesinden sonraa ikinci defa 4,5 saat aracı kullanabileceğinin belirtildiğini, bu durumun Trafik denetimine tabi olup, araç takoğrafında da anlaşıldığı, dolaysıyla fazla çalışma yapıldığına ilişkin iddianın gerçeği yansıtmadığıını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçilik alacaklarına esas çalışılan süreye ilişkin hafta sayısının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkeme hükmüne esas bilirkişi rapourunda, Aralık-Ocak-Şubat aylarında çalışma yapılmadığı hususu dikkate alınarak davacı işçinin çalıştığı dönemlere ilişkin olarak işçilik alacakları yönünden toplam 71 hafta üzerinden hesaplama yapılmış ve Mahkemece bu hesap dikkate alınarak hüküm kurulmuş ise de; davacının çalıştığı 01.07.2010-30.11.2010 tarihleri arasındaki çalışmanın 21 hafta bitecek ve beş atıl gün kalacak şekilde, 01.07.2011-11.10.2011 tarihleri arasındaki çalışmanın ise 14 hafta bitecek ve dört atıl gün kalacak şekilde olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davacı tarafından talep edilen alacaklar yönünden hafta sayısının fazla hesaplanması ve alacakların bu hafta sayısı üzerinden değerlendirilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında fazla mesai, hafta tatili,ulusal bayram ve genel tatil ücretinin miktarına ilişkin de uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı vekilince ücret bordrolarında fazla mesai sütununun bulunduğunu ve tahakkuk yapıldığı iddia edilmiş ise de; bordrolarda fazla mesai tahakkukuna ilişkin herhangi bir miktara rastlanmamış olup, tahakkukların yalnızca resmi tatillere ilişkin olduğu görülmektedir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden imzalı ücret bordrolarında tahakkuku bulunan resmi tatil ücretlerine ilişkin bordroların dikkate alınmadığı anlaşılmakla, imzalı ücret bordrolarında tahakkuk bulunan ve ödendiği tespit edilen aylar için ilgili ayların dışlanmak sureti ile bordroda tahakkuk olan ancak bordronun imzasız olması halinde ise tahakkuk ettirilen tutarlarının ödendiğinin ispatlanması halinde, ödenen miktarların hesaplanan tutardan mahsup edilerek davacının hafta tatili,

ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının hesaplanması gerektiğinden hüküm bu yönüyle de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.