Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/22664 K.2017/30258

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, Türk-İş ile hükümet arasında 04.07.2005 tarihinde imzalanan protokol gereği 01.01.2005-08.08.2005 tarihleri arası dönemde ücret zamları ile buna bağlı olarak ilave tediye ve ikramiye farklarının ödenmediğini, Davalı işveren ile ...

İş Sendikası arasında 1.1.2005-31.12.2007 tarihleri arası dönemi kapsayan toplu iş sözleşmesi imzalandığını ve bu sözleşmeyle çerçeve anlaşmasında öngörülen 01.01.2005-08.08.2005 dönemine ait zamları işçilerin çoğunluğuna ödemesine rağmen davacıya ödenmediğini, yine 04.09.2007 tarihinde imzalanan 2007 yılı Kamu TİS'leri çerçeve anlaşma protokolüne göre de toplu iş sözleşmesinin yürürlük başlangıç tarihi olan 900,00 TL'nin altında olanlara 900,00 TL'sını geçmemek üzere 50,00 TL iyileştirme yapıldıktan sonra 1. yıl %10'un altına düşmemek kaydıyla seyyanen 140,00 TL,

2. altı ay da %3 oranında ancak Tüfe'nin %3'ü aşması halinde aşan kısmın 2. altı ay ücret zammı oranında eklenmesi suretiyle zam yapılacağı, 2. altı ay ücret zammının ise %3 oranında yapılması ancak TÜFE'nin %3'ü aşması halinde aşan kısmın 2. yıl 2. altı aydan sonra gelen döneme yansıtılması gerektiğini kabul edildiği ancak protokol zamlarının 01.01.2007-31.08.2007 tarihleri arası dönemde müvekkiline uygulanmadığını,

imzalanan Toplu İş sözleşmesinin 51. maddesi gereğince işçilere ayrıca günlük 2,00 TL tutarında teşvik primi ödendiğini ancak müvekkilinin 01.01.2005-31.12.2007 tarihleri arası dönemdeki yapılan bu ödemeden yararlandırılmadığını, ...

İş Sendikası ile Tühis arasında yapılan TİS'nin hükümsüz olduğunu, bu sözleşmeden sendikaya aidat ödemeyi kabul eden işçilerin yararlandırıldığını ancak davacının yararlandırılmadığını bu durumun işçiler arasında ayrıma neden olduğunu, 7,8,910,11,12,13,14. dönem toplu iş sözleşmeleri ve 30.07.1990 tarihli protokol ile getirilen zamlar, kıdem terfileri ve sözleşmelerin ücret zammı başlıklı 40. maddelerinde yer alan seyyanen zamlar ve kıdem zamlarının müvekkillerine ödenmediğini veya noksan ödendiğini, bu nedenle kıdem tazminatının da noksan ödendiğini,

yine izin hakkının da tam olarak ödenmediğini öne sürerek yıllık izin ve bir kısım alacakların davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 01.08.1982 tarihinde geçici mevsimlik işçi olarak işe girdiği, 22.06.1986 tarihinde Türkiye Orman İşçileri Sendikasına üye olduğu, 31.12.2004 tarihine kadar işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinden yararlandığı ve 31.12.2004 tarihinden itibaren ise sona eren 14. dönem toplu iş sözleşmesinin normatif hizmet sözleşmesi haline gelmesi nedeni ile 07.08.2005 tarihine kadar ücret zamlarının uygulandığı ve 08.08.2005 tarihinden itibaren Kamu Toplu İş Sözleşmeleri Çerçeve Anlaşma Protokolü doğrultusunda imzalanan bireysel iş sözleşmeleri uyarınca davacının çalıştırılarak protokol zamlarının uygulandığı 14/04/2006

tarihinde ise emekli olarak iş akdine son verdiği, sendika üyeliğinin kabul edildiği 22/06/1986 tarihinden itibaren işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmelerinden yararlandığından 31.12.2004 tarihine kadar yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin 40. maddesinde yer alan ücret zamları uygulanmış olup 31.12.2004 tarihinden 07.08.2005 tarihine kadar sona eren toplu iş sözleşmesi art etkisi dikkate alınarak hesaplamaya devam edildiği,

08.08.2005-15.09.2005 tarihleri arası ile 08.08.2005 tarihinden itibaren Kamu Toplu İş Sözleşmeleri Çerçeve Anlaşma Protokolü doğrultusunda imzalanan bireysel iş sözleşmeleri uyarınca getirilen ücret zamları uygulandığı, davacının dava konusu ettiği alacak kalemleri yönünden brüt 77,84 TL bakiye yıllık ücretli izin alacağının mevcut olduğu, diğer alacak kalemleri yönünden davacıya hak ettiği ödemelerin yapıldığı gerekçesiyle 13/09/2014 tarihli rapor doğrultusunda yıllık izin ücret alacağı bakımından davanın kabulüne, diğer alacak kalemleri yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle, Mahkemece kurulan hükmün gerekçesinde 13.09.2014 tarihli ek bilirkişi raporuna itibar edildiği belirtilerek davacının brüt 77,84 TL bakiye yıllık izin alacağının bulunduğu belirtilmiş ise de; hükme esas alınan raporda, bakiye yıllık izin alacağı miktarının brüt 5.571,49 TL olarak hesaplandığı, kabul şekline göre; mahkeme gerekçesinde bu alacak tutarının 77,84 TL olarak belirtilmesinin maddi hataya dayalı olduğu ve bu hatanın mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğu anlaşıldığından davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemiz içtihatlarına göre; mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışan işçinin yıllık çalışma süresi 330 günü aşan yıllar hariç olmak üzere yıllık izin hakkı bulunmamaktadır. Burada önem arz eden husus; mevsimlik işçi statüsünde iken mevsimlik çalışmayı aşan bir çalışmasının bulunup bulunmadığıdır. Dosyadaki belgelere göre, davacının 1983 yılında 301 hizmet günü çalışması bulunduğu ve davacının bu tarihte mevsimlik işçi olarak çalıştığı görülmektedir. Davacı bu tarihte sendika üyesi olmadığından TİS'den yararlanması da sözkonusu değildir. Bu itibarla, 1983 yılında 330 günü aşan çalışması bulunmadığından bu yıla ilişkin yıllık izin ücreti alacağının bulunmadığının kabulü gerekmektedir. Bu husus nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: