KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/23145 E., 2015/32032 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ... davalı ... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ... davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre, mahkemece, kıdem tazminatı alacağından 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince sadece asıl işveren olan davalı ...'nın sorumlu olduğu değerlendirmesiyle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği gereği söz konusu alacaktan asıl işverenin sorumluluğu bulunduğu gibi, alt işverenin de müşterek sorumluluğu mevcuttur. Belirtilen kanuni düzenleme 4857 sayılı İş Kanunu düzenlemesini etkiler nitelikte değildir. Davalıların sorumlulukları asıl işveren–alt işveren ilişkisinin düzenlendiği 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile işyeri devri kurallarının düzenlendiği 6. maddesine göre belirlenmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/23145, K. 2015/32032, 26 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama