Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/2363 K.2015/1916

2-... 3- ... ADLARINA VEKİLİ AVUKAT ... ...

DAVA

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, bayram izin ücreti, genel tatil ücreti alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 01.08.2000-06.06.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde muhasebeci olarak çalıştığını davacının iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kendisine ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 2000 yılında muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını, 06.06.2011 tarihinde şirketin yönetim kurulu başkanı hakkında ağır hakaretlerde bulunduğunu ve iş yerini terk ettiğini, davacının ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil alacağı gibi hiçbir hak ve alacağının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı,ücret, fazla mesai, yıllık ücretli izin ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı ./...

-2-

görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek ünvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda şahit beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek ünvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek meslek odaları ile ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı işçi aylık net 3.850,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı bunu kabul etmemiştir. Dinlenen davacı şahitleri davacının net 3.850,00 TL ücret aldığını beyan etmiştir. Davacının hizmet döküm cetvelinde 2011 Mayıs ayı ücretinin 2.601,00 TL olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ibraz ettiği banka hesap dökümünde davacıya bazı aylarda ücret ve avans adı altında 3.850,00 TL'yi tamamlayacak şekilde ücret ödemesi yapıldığının görülmesine göre davacının ücreti net 3.850,00 TL olarak kabul edilmiştir.

Davacının ücretinin tespitinde dikkate alınan banka hesap dökümüne göre davacı ile davalı arasında farklı miktarlarda pek çok para transferi yapıldığı ve bunların neye dair yapıldığı hakkında açıklama olmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple yukarıda açıklanan şekilde emsal ücret araştırması yapılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacı şahit beyanlarına göre davacının haftanın beş günü 08.00-18.00 saatleri arasında ve ayda on beş gün akşamları saat 20.00'a kadar çalıştığı, davacının bir ay içerisinde üç hafta atmış saat, bir hafta elli saat çalışma yaptığı on bir saate kadar olan çalışmalar sebebiyle günlük bir saat, on bir saati aşan çalışma sebebi ile bir saat ara dinlenme kabul edilmekle, davacının haftalık ortalama yedi buçuk saat fazla çalışmasının olduğu hesaplanmıştır.

Fazla mesainin ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı, davacının fazla mesaisinin şahit beyanlarına göre tespit edildiği anlaşılmaktadır. Davacı şahitlerinin beyanlarına göre davacının ayda on beş gün 08:00-18:00 saatleri arası , 0n beş gün 08:00-20:00 saatleri arası çalıştığı bu çalışma düzenine göre ara dinlenmeler sonrası ayda on beş saat fazla mesai yaptığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

.