Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/23936 K.2015/27594

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde inşaat ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, davacının işçilik alacaklarına dair talebine karşılık, davalı tarafından, işçinin kendi isteği ile ayrılmak istemesi üzerine ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları ödenerek 24.06.2011 tarihli ibranamenin düzenlendiği, 05.08.2011 tarihinde tekrar çalışmak istediğini söylemesi üzerine yeniden işe alındığı savunulmuştur.

Davacı vekili de cevap dilekçesinde, bu tarihte işçinin karşı karşıya kaldığı icra takibi üzerine sigortadan çıkışının yapıldığını, icra borcunu kapatarak 05.08.2011 tarihinde yeniden sigorta girişi yapıldığını kabul etmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet döküm cetvelinde 05.08.2011 tarihinde davacının yeniden girişi mevcuttur.

Bu durumda 24.06.2011 tarihli ibranameye makbuz olarak değer verilerek, belge içeriğinde yer alan ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının hesaplanmasında belirtilen miktarların mahsubu ile hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde ibranameye değer verilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.