Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/24584 K.2017/30288

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bünyesinde kapıcı olarak 01/05/2003 - 03/07/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin bina yönetimi tarafından haksız olarak feshedildiğini hafta tatili ve ubgt günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla mesailerin ve agi ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, agi ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalışma dönemi süresince çeşitli usulsüzlükler yaptığını bu nedenle haklı nedenle işten çıkarıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, agi ve ulusal bayram gelen tatil ücreti taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem ve ihbar tazminatı hesabında dikkate alınması gereken giydirilmiş ücret noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

1475 sayılı Kanunu'nun Ek 1. maddesinde kapıcı konutları için kira istenemeyeceği kuralı bulunmaktaydı. 4857 sayılı Kanunda bu hükme yer verilmemiş, bu hususun düzenlenmesi yönetmeliğe bırakılmıştır. Anılan yönetmeliğin 13. maddesine göre kapıcıya görevi sebebiyle konut verilmesi zorunlu değildir. Bununla birlikte, konut verilmişse, verilmiş olan konut için iş sözleşmesinin devamı süresince kira istenemeyeceği, yine yönetmelikte düzenlenmiştir. O halde kira bedelinin ücrete sayılması doğru değildir. Bu anlamda kapıcının kira ödemeksizin oturması ve karşılığında kapıcılık hizmetlerini görmesi şeklinde bir iş sözleşmesi yapıldığında, işverenin ücret ödeme yükümlülüğü ortadan kalkmış sayılamaz. Kapıcı ile kira kontratı yapılmış olması da bu sonucu değiştirmez.

Kapıcının su, elektrik, ısınma ve sıcak su giderlerine kısmen ya da tamamen katılıp katılmayacağının sözleşme ile belirleneceği hususu da değinilen yönetmelikte ifadesini bulmuştur. Buna göre taraflar, kapıcının anılan giderlere katılması ya da katılmaması konusunu serbestçe kararlaştırabilirler.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük giydirilmiş ücretin tespitinde aldığı asgari ücrete hiçbir bedel eklenmemiştir. Davacı taraf kapıcı dairesinde oturduğundan tazminatlarının hesaplamasındaki esas alınacak giydirilmiş ücrete kira bedeli, elektrik, su ve ısınma giderlerinin de eklenmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davacının kapıcı dairesinde oturduğu dikkate alındığında kira bedelinin miktarı araştırılarak bu tutarın bir güne isabet eden miktarı bulunmalı, bu suretle bulunacak miktar davacının günlük çıplak ücretine eklenerek giydirilmiş ücreti tespit edilmelidir.

Ayrıca elektrik, su ve ısınma giderlerinin apartman yönetimi tarafından karşılanıp karşılanmadığı da araştırılarak, taraflardan sorularak ve gerekirse tanık yeniden dinlenerek giydirilmiş ücrete eklenip eklenmeyeceği belirlenmeli ısınma yardımının eklenmesi gerektiği kanaatine ulaşılırsa tüm yıla teşmil edilmeyerek kaloriferlerin yandığı dönemle sınırlı olarak hesaplanması gerektiği de göz önünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.