KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/24699 E., 2015/34337 K.·Yargıtayilamı
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2015
- Mahkemesi
- İzmir 5. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 03/06/2015
- Numarası
- 2014/622-2015/296
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, haksız surette işten çıkarıldığını bu nedenle bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda dosya kapsamından davacı davalı firmada bayi temsilcisi olarak aylık çıplak ücret ve prim usulü çalışmaktadır. Davacının fazla çalışma yaptığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Mahkemece davacının aldığı prim miktarının fazla mesai ücretini karşıladığı gerekçesiyle fazla mesai ücreti reddedilmiş ise de ödenen primlerin çıplak ücretin %50 zamlı kısmını karşılamadığı anlaşılmaktadır. Bilirkişiden yeniden rapor alınarak fazla çalışma alacağı temel ücrete göre hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Belirtilen şekilde fazla mesai ücretinin tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/24699, K. 2015/34337, 14 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama