Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/24901 K.2015/30463

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait halk otobüslerinde muavin olarak 01.07.2005 tarihinden 28.11.2010 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında iş sözleşmesi kurulduğuna dair herhangi bir bilgi olmadığını, davacının işverenin A. Tur isimli şirket olduğunu, ...... plakalı aracın müvekkili şirket adına kayıtlı olduğunu, 2008 yılında çalıştırılan araçlarda şoför ve biletçi isimleri arasında davacı adının yer almadığını, davalı şirkete husumet yönetilemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dava dilekçesi ile hafta tatili çalışma alacağı talep edildiği; ancak bu talep üzerine mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmaktadır. Hafta tatili çalışma alacağı konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: