Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/25195 K.2015/33009

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 31.12.2013 tarihinde tek taraflı ve haksız olarak feshedildiğini, normal mesainin haftanın 5 günü 08:30- 17:30 saatleri arasında olduğunu, buna karşın çoğu zaman fazla mesai yapıldığını, hafta sonları dahi çalıştığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin ihale makamı olduğunu, davacı ile arasında hizmet akdi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 06.05.2010-31.12.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmıştır. Dosya kapsamına göre, çalışma saatlerine ilişkin kabuller isabetli ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının fazla mesai ücreti 10.06.2009 tarihinden itibaren hesaplanmıştır. Mahkemece davacının çalışma süresine göre fazla mesai talebinin hüküm altına alınması gerekirken hatalı bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca davacının 2012 yılında Cebeci kampüsünde 3 ay boyunca haftada 6 gün, 08:00-18:00 saatleri arasında bir saat ara dinlenmeyle günlük dokuz saat çalışmak suretiyle haftalık dokuz saat fazla mesai yaptığının anlaşılmasına göre, mahkemece hatalı hesaplama ile onbeş saat fazla mesai yapıldığının kabulü de isabetsiz olup ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: