Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/26433 K.2015/27565

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar Dairemiz bozma ilamı ile emsal ücret araştırması yapılması; fazla çalışma alacağı yönünden 2009 öncesi tahakkuk bulunmayan dönemler için tanıklar dinlenerek gerekirse ek rapor alınması ve ücret alacağına ilişkin davalının ödeme def'inin araştırılması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece yapılan yargılama sonucu kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı temyizi yönünden:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; mahkemece her ne kadar fazla çalışma alacağının reddine karar verilmiş ise de; bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada dinlenen davalı tanığı E.. Y..'ın kışın haftanın altı günü 08.30-17.30 arası yazın ise 08.30-19.00/20.00 arası çalıştıklarına ilişkin beyanı ve dosya kapsamı dikkate alındığında davacının fazla mesai yaptığı sabittir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesine göre davacının ıslah dilekçesinde talep edilen 9363,79 TL fazla mesai alacağının kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup bozmayı gerektirkmiştir.

3-Davalı temyizi yönünden:

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 1.650,00 TL net ücret ile çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise imzalı bordrolar uyarınca davacının 1.100,00 TL brüt ücret ile çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları 1.500,00 TL-1.600,00 TL arası ücret aldığını davalı tanığı ise 1.000,00 TL civarı ücret alabileceğini beyan etmiştir. Çorlu Ticaret ve Sanayi odası tarafından emsal işçi ücretinin brüt 1.570,50 TL olabileceği belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda brüt 1.650,00 TL, net 788,15 TL ücret ile çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece her ne kadar 1.650,00 TL ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuş ise de isabetli olmamıştır.

Davacı vekilinin 1.570,50 TL ücret üzerinden hesaplama yapılmasını istediği 28.10.2011 tarihli dilekçesi dikkate alınarak ücretin 1.570,50 TL olarak tespit edilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.