Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/26592 K.2016/15656

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 27.12.2008-2012 tarihleri arasında depo görevlisi olarak çalıştığını, mesai saatlerinin haftaiçi 08.30-19.00 saatleri arasında olduğunu; işveren tarafından haksız olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek 50,00 TL, kıdem tazminatı, 50,00 TL ihbar tazminatı, 50,00 TL yıllık izin alacağı, 50,00 TL fazla mesai, 50,00 TL hafta tatili ve 50,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı olmak üzere toplam 300,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının zam talebinde bulunduğunu, talebi kabul edilmeyince işçinin iş yerini terk ettiğini, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshedildiğini, 08.30-18.00 saatleri arasında mesai yaptığını 15'er dk ara dinlenme ve 45 dk yemek molası verildiğini, iş yerine servis ile gelip gittiklerini ve fazla mesai yaptırılmadığını, 2011 yılı Haziran ayı itibari ile iş yerinde hafta sonları çalışma olmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışma olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, davalı ise davacının zam talebinin kabul edilmemesi üzerine işyerinden ayrıldığını ileri sürmüştür. Davacı hakkında devamsızlık tutanakları tutulmuştur.

Mahkemece üç yıl gibi uzun bir süre aynı iş yerinde çalışan işçinin geçerli bir sebep yok iken tazminat alacaklarını göz ardı ederek iş sözleşmesini sona erdirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatları kabul edilmiştir. Davacı fesih ile ilgili herhangi bir sebep ileri sürmezken davacı tanığı, işyerinde psikolojik baskı olduğunu, bu sebeple ayrıldığını beyan etmiştir.

Davacı hakkında 08-09.08.2012 tarihlerinde izinsiz olarak işe gelmediği işveren tarafından yöntemine uygun şekilde devamsızlık tutanakları tutularak ispatlanmıştır. Davacının fesihten ikibuçuk yıl sonra dava açması da hayatın olağan akışına uygun olmadığı anlaşılmakla, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı bir sebep olmaksızın feshedildği anlaşılmıştır. Mahkemece anılan sebeplerle, kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda davalı tarafından izin formları sunulmuş olup, davacının bütün izinlerini kullandığı iddia edilmiştir. Bu durumda yıllık izinlerin kullanılıp kullanılmadığı ve izin formları konusunda davacı asil de dinlenmeli, davacının beyanları ve izin formları birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yıllık izin ücreti alacağı konusunda eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebidir.

Sonuç: