Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/2688 K.2016/9167

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 18.03.2008 tarihinden itibaren davalı iş yerinde temizlik görevlisi ve mutfak sorumlusu olarak işe başladığı, 2012 yılında 100,00 TL çocuk yardımıyla birlikte 800,00 TL ücret aldığı, söz konusu döneme ilişkin sigorta günlerinin eksik bildirilmesinin yanında, sigorta priminin de asgari ücret üzerinden yatırıldığı, yaz döneminde 08:00-19:00, kış ödeminde 08:00-18:00 saatleri arasında mesai yaptığı, haftada altı gün çalıştığı, davacının işten haksız olarak çıkartıldığı Aralık ayının maaşının ödenmediği belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işe girdiği tarihte sigorta girişinin yapıldığı, davacının 24.12.2012 tarihinde yedi gün rapor aldığı ve hastalığı nedeni ile 25.12.2012 tarihinde işte olmayan davacının o günkü hatasından dolayı kovulduğu iddiasının kabul edilemeyeceği, davacının ücretinin asgari ücret olduğu, kendi kusuru ile iş sözleşmesini fesheden davacının kıdem tazminatı alacağının bulunmadığı, fazla mesai yapmadığını,iş yerinin milli bayramlarda açık olmadığını, Aralık ayı maaşının ödendiğine dair para makbuzunun bulunduğunu, yıllık izinlerinin kullandırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı kendisini vekille temsil ettirmiştir. Davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre reddedilen miktar dikkate alındığında davalı lehine hükmedilen veklaet ücreti hatalı olup bozma sebebidir.

Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.