Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/2708 K.2016/9094

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.05.2004 tarihinde işe başlamasına rağmen davalı tarafından sigortasının 01.10.2004 tarihinde başlatıldığını, davacının, davalıya ait iş yerinde çalışırken 02.11.2012 yılında emekli olduğunu, ancak, emekli olmasına rağmen davalıya ait yerinde çalışmaya devam ettiğini, 14.04.2013 tarihine kadar çalıştığını, davacının alacaklarını isteyince iş akdinin feshedildiğini, davacının 2012 yılının Kasım ayında emekli olduğunda ve iş akdinin 2013 yılının dördüncü ayında sonlandırıldığında, davacıya tarafından kıdem tazminatının, ihbar tazminatının, yıllık izin ücretlerinin, fazla mesai ve hafta tatil ücretlerinin,

ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının, asgari geçim ücretlerinin hiçbirinin ödenmediğini, belirterek alacaklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının emekli olduktan sonra çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ihbar tazminatı alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma süresinin emeklilik ile 02.11.2013 tarihinde sona erdiği kabul edilmiş, alacaklar bu tarih nazara alınarak hesaplanmış ve mahkemecede bu miktarlar hüküm altına alınmış ve davacı tarafça da bu hususlar temyiz konusu yapılmamıştır, bu halde emeklilik sonrası çalışmanın var olduğunun ispat edildiği gerekçesi ile ihbar tazminatı talebinin kabulü yerinde değildir. İhbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

Sonuç: