Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/27886 K.2018/6345

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazeret bildirmeden ve haber vermeden devamsızlık yaptığını, davacının alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde, davalıya ait işyerindeki çalışmasının haftada 5 gün 08.00-20.00 saatleri arasında, haftada 1 gün 08.00-22.00 saatleri arasında oldığunu ayrıca Şubat 2013 - Haziran 2013 tarihleri arasında muhasebe ve bilgi işlem personeli olmadığından davacının sabah 08.00-akşam 22.00 saatleri arasında çalıştığını, günde toplam 1 saat ara verildiğini beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre haftanın 6 günü 08.00-22.00 saatleri arasında günlük 1,5 saat ara dinlenme ile haftada 30 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Yapılan hesaplamada davacının talebinin aşıldığı görülmektedir. Bu nedenle davacının talebi aşılarak yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan Mahkemece, davacının 2012 yılı temmuz ayından fesih tarihine kadar mağaza müdürü olarak çalıştığı ve mesaisini kendisi belirlediğinden 2012 yılı Temmuz ayından fesih tarihine kadar olan dönemde fazla çalışma alacağı reddedilmiş, davacı bu durumu temyize getirmemiştir. Bu husus da gözönüne alınarak usulü kazanılmış hakka uygun şekilde yeniden hesaplama yapılarak hüküm kurulması gerekmektedir.